Хангай зочид буудлын ам дамжсан ярианууд
Бүтнээр нь сонсохын тулд
Та энэ байшингийн хажуугаар өдөр бүр өнгөрдөг байж магадгүй.
Улаанбаатарын яг төвд арван дөрвөн давхар саарал байшин бий. 1980-аад онд монгол хүн хаалгаар нь орж чаддаггүй байлаа. Өнөөдөр хэн ч орохыг хүсдэггүй.
Тэнд ажилд орсон манаач тогтдоггүй гэдэг. Шөнө дунд дээд давхраас эмэгтэй хүн орилдог гэнэ. Үүрээр тагт дамжин гүйдэг дүрс. Дээд биегүй, нааш цааш гүйх хоёр хөл. Эзгүй балгас дотор ганцаараа хог шүүрдэж буй үл таних эмэгтэй…
Өвлийн нэгэн өглөө хамгийн дээд давхрын цонхонд цэнхэр гэрэл асаад унтарсан гэнэ. Тэр давхарт гучаад жил хүн амьдраагүй.
Хонгилд нь утасны сүлжээ тасардаг гэж ярьдаг. Бичлэг хийж байгаад камер нь дундаас тасарсан хүмүүс ч бий. Газар доороос нь хуучин ресторан руу гардаг нүхэн гарц байдаг гэнэ. Зуны халуунд ч тэнд хасах градус байдаг аж.
Ойр орчмынхон хэлэхдээ: «Тэр байшин хүнийг өөртөө татдаг. Орсон хүн бүр нэг юмаа үлдээгээд гардаг».
Нэгэн цагт гадаадын зочдоор дүүрэн, хамгийн гэрэлтэй байсан энэ буудлыг юу ийм болгосон бэ?
Үргэлжлэл нь харанхуйд…
Ердөө 2,500₮
Үргэлжлэлийг нь унших зориг байна уу? · эсвэл гишүүн болж энэ шөнө хамт байх уу
- Утас + PIN, нэг алхам
- QPay, банкны апп
- Утасны дугаарт хадгалагдана