Нэрийг минь дуудаач

Газрыг мөнгөөр худалдан авч, бичиг цаасаар өөрийн болгох хэдийч тэр газрын хэвлийд юу нуугдаж хэвтэхийг худалдаж авч чаддаггүй ажээ. Үүнийг Тэмүүлэн бүтэн жилийн дараа, намрын нэгэн урт шөнө сая ойлгосон бөгөөд Дамбадаржаагийн энгэрт салхи шороо хуйлруулж, хайлаасны шар навч эргэлдэн унаж байсан тэр өдөр харин юу ч мэдээгүй, мэдэхийг ч хүсээгүй байлаа.

Дамбадаржаа хийдийн зүүн хойд талд, гэр хорооллын ээдрээтэй хашаануудын завсраар мушгиран өгссөн шороон зам тасрах газар хоёр давхар улаан тоосгон байшин ганцаараа зогсож байв. Цонхнуудыг нь фанераар хадаж, дээвэр нь нэг тал руугаа суусан бөгөөд хана нь газар газар тоосгоо гээж, шүд нь унасан хөгшний ам шиг харагдана. Гэсэн ч суурь нь бат, хана нь зузаан, барьсан хүн нь гарын уртай байсан нь илт байлаа.

"Найман сая" гэж зуучлагч залуу хэлэхдээ утаснаасаа нүд салгасангүй, байшин руу ч нэг удаа харсангүй. Хүн айдаг юмнаасаа нүдээ буруулдаг гэдгийг Тэмүүлэн тэр үед анзаараагүй юм. "Газартайгаа юу?" гэж асуухад залуу "Газартайгаа. Эзэн нь яаралтай зарах гэж байгаа, өнөөдөр гарын үсэг зурвал долоон сая болгож болно гэсэн" гэж хариулав.

Гучин хоёр настай Тэмүүлэн хуучин байшинг хямдхан авч засаад үнэд хүргэн зарж, эхнэр, бяцхан охин хоёроо тэжээдэг хүн байлаа. Энэ байшинг янзалбал гучин сая хүрнэ гэж тэр даруй тооцоолоод, ийм аз завшаан айлын хаалгыг өдөр бүр тогшдоггүй, тогшсон цагт нь онгойлгох л хэрэгтэй гэж шийджээ.

Гэрээнд гарын үсэг зурсны дараа зуучлагч сая анх удаа түүний нүд рүү харж "Ах аа, ядаж эхний сардаа энд шөнө бүү хоноорой" гэж захив. Тэмүүлэн инээгээд өнгөрөөлөө. Сүнс, чөтгөрийн яриаг хөгшдийн хоосон үг гэж үздэг тэр цемент, төмөр, мөнгө гуравт л итгэдэг байсан бөгөөд "үл итгэгчийн хаалгыг үхэл тогшдог" гэсэн хуучны үгийг сонсож ч байгаагүй ажээ.

Эхний долоо хоногт тэд байшингаас элэгдсэн хөнжил, хагархай шил, хэн нэгний орхисон ганц хүүхдийн гутал, хатуурсан үнс гээд уулын чинээ хог гаргалаа. Ажилчдын нэг нь болох Ганзориг хоёр дахь өдрөө юу ч хэлэлгүй ажлаа орхисон бөгөөд учрыг нь асуухад "Ээжийн бие өвдөөд аргагүй боллоо" гэж хариулжээ.

Гурав дахь долоо хоногт цонх хаалгаа шинэчилсний дараа ажлаа түргэсгэх санаатай Тэмүүлэн унтлагын мишок, халуун цай, хэдэн лаа, гар чийдэнгээ аваад нэг шөнө тэндээ хонож ажиллахаар шийдэв. Тэр шөнө, шөнө дунд өнгөрч байхад цаг 00:47 болж байв тэр үед анх удаа тоо тоолох дууг сонссон юм.